Lijstjes? Zin of onzin?

lijstjes

Als men weet dat je van film houdt dan vraagt men al snel “Wat is je favoriete film, acteur?” etc. Enfin het welbekende lijstje.

Mensen houden blijkbaar van lijstjes (behalve de things-to-do lijstjes). Lekker overzichtelijk. Heb ik ook last van, maar het rare is dat ik dat heel moeilijk vind om lijstjes te maken betreffende film en muziek. Is dat omdat het mijn passies zijn? Geen idee. Komt het omdat het met emoties te maken heeft of omdat keuzes nou eenmaal moeilijk zijn? Dit soort lijstjes zijn zo variabel dat het eigenlijk weinig nut heeft om ze te maken. Lees “Lijstjes? Zin of onzin?” verder

Share

Van Woody Harrelson naar John Lithgow

harrelson_lightow

Daar zit ik dan met Woody Harrelson opgescheept.  En dan nog wel Woody uit zijn Cheers tijd. De mannelijke protagonist dacht dat ik, gezien mijn leeftijd, daar wel wat over kon vertellen. Nou niet dus. Cheers is niet iets wat bij ons thuis werd gekeken, maar Woody zal het wel goed hebben gedaan in de serie omdat hij voor deze rol een Emmy Award heeft gewonnen in de categorie ‘Grappigste nieuwkomer’. Lees “Van Woody Harrelson naar John Lithgow” verder

Share

Coming of age films

y-tu-mama-tambien‘Coming of age’ is een veel gebruikte term die als etiket aan een film wordt gehangen .  Persoonlijk vind ik dit soort films geweldig. Het brengt leuke (en niet leuke) herinneringen naar boven aan de tijd waar je als tiener de ontwikkeling naar volwassenheid doormaakt. Een tijd waarin je je seksuele identiteit ontdekt en je je meer bewust wordt van de maatschappij.
Ik heb het hier niet over films als American Pie – alhoewel die ook leuk kunnen zijn – maar met name het wat serieuzere werk. Coming of age films zijn dus vaak herkenbaar, maar het wordt vooral leuk als de film zich afspeelt in de tijd toen je zelf op de drempel stond naar volwassenheid. De kleding, muziek en haardracht van toen… hilarisch. Lees “Coming of age films” verder

Share

van James Gandolfini naar Nikolay Coster-Waldau

gandolfini-coster waldauAls ik zeg maffia en tv-serie dan zullen de meesten antwoorden met: The Sopranos. In dezelfde adem volgt dan de naam van James Gandolfini.  De man die eigenlijk één werd met Tony Soprano. Zes seizoenen lang konden wij het lief en leed van de familie Soprano volgen. Grof taalgebruik, harde misdaadscènes, maar ook soap-achtige verhaallijnen maakte deze serie uniek. Dit alles was mogelijk doordat het in Amerika door HBO werd uitgezonden. Dan zijn de regels minder streng en mag het woord FUCK gehoord worden. Lees “van James Gandolfini naar Nikolay Coster-Waldau” verder

Share

Voorjaarskriebels

bankNa een paar dagen te hebben kunnen genieten van een soort van voorjaarszonnetje, heb ik spontaan last van de lentekriebels. Dat uit zich bij mij in een opruim/schoonmaak woede. Niet zo erg zou je zeggen, maar eenmaal in deze modus gebeurt er iets vreemds met mij. Ik sta bekend als een controlfreak en ben dus vrij gestructureerd. Alleen, niet als ik ga opruimen…. Ik begin in de slaapkamer alles overhoop te trekken en terwijl ik daar druk bezig ben, loop vervolgens naar mijn hobbykamer alwaar ik begin met “opruimen”. Dit heeft tot gevolg dat mijn hele (kleine) appartement er binnen een uur uitziet alsof er een bom is ontploft. Lees “Voorjaarskriebels” verder

Share

Vijftig tinten?

vijftig tinten grijsGeen filmhuisfilm, maar ik heb al eens gezegd dat een echte vrouwenfilm ook aandacht zal krijgen. Dus het zal geen verassing zijn dat ik het ga hebben over Vijftig tinten grijs…Samen met een vriendin had ik al een week voorpret. Gelukkig maar, want dat bleek achteraf het enige lichtpuntje te zijn. Wat een slechte film.  Lees “Vijftig tinten?” verder

Share

Film en familie

Actors Jake and Maggie GyllenhaalLaatst was ik met de mannelijke protaganist lekker aan het babbelen over een acteur met de, voor mij, moeilijke achternaam: Jake Gyllenhaal. En plots was daar een idee voor een terugkerend item voor op het blog. Film en familie.

Keuze genoeg zou je zo denken, maar er moet wel enig verband zijn met filmhuisfilms, dus dat beperkt het alweer een beetje.

We trappen dus af met Jake en Maggie Gyllenhaal. Broer en zus die beide acteren en dat is dan eigenlijk weer niet zo gek als je vader regisseur is en je moeder een producer/scenarioschrijfster is. Lees “Film en familie” verder

Share

Humor

miranda hartIn onze recensies gebruiken wij zogenaamde kernwoorden die aangeven hoe wij een film beleefd hebben. Nu was ik van plan om het kernwoord triest eens te belichten, maar het lot heeft anders beslist. Ik heb nu gekozen voor het kernwoord “humoristisch”. Wij zijn namelijk naar de film Une heure de tranquillité geweest.  Een komedie die gaat over een liefhebber van jazzmuziek die een zeldzaam album heeft gevonden en niet kan wachten om deze rustig te beluisteren in zijn woonkamer. Door allerlei omstandigheden wil dat maar niet lukken. Omdat wij beide ook muziek (vinyl)liefhebber zijn dachten wij dat dit wel eens leuk kon worden. Helaas. Zelden zo’n vermoeiende en niet grappige film gezien (het is dat wij met het kernwoord “triest” iets anders voor ogen hebben, anders had het wel op deze film van toepassing kunnen zijn). Lees “Humor” verder

Share

Soundtrack of 2014

soundtracks

Terugblikken… het lijkt automatisch te gaan zo aan het einde van het jaar.
Welke films heb ik gezien, welke heb ik niet gezien, welke wil ik toch nog zien en in welke film zat die mooie muziek ook alweer? Deze terugblik  gaat over muziek… filmmuziek van het afgelopen jaar.
Geen top tien, maar gewoon een beschouwing van wat mij is bij gebleven. Lees “Soundtrack of 2014” verder

Share