The Hand of God

recensie The Hand of God

De dramafilm The Hand of God gaat over tiener Fabietto, die na een groot verlies in een diep dal valt. Maar gelukkig voetbalt Maradona bij Napoli! Wat wij van The Hand of God vinden, lees je in onze recensie.

Het verhaal

In de jaren 80 is tiener Fabietto op zoek naar liefde, vriendschap, geluk en vooral zichzelf. Dat alles in Napels. Wanneer hij een groot verlies heeft te verwerken, weet hij het even allemaal niet meer. Brengt Maradona redding?

Ons eindoordeel?

Aan drie dingen moet je waarschijnlijk denken als je al meer over The Hand of God hebt gelezen. Ten eerste natuurlijk Pluisje, die ook na zijn overlijden nog op handen wordt gedragen in Napels. Het tweede is Toni Servillo, die man die schitterde in La Grande Bellezza. En de laatste is misschien wel de allerbelangrijkste, want dat is de regisseur, Paolo Sorrentino. Een man die films weet te maken die net wat anders zijn – zie weer La Grande Bellezza, maar ook Loro, Youth, het wellicht ondergewaardeerde This Must be the Place en het betoverende Le Conseguenze Dell’Amore – , maar verdomd lekker en vaak energiek. Net als de series The Young Pope en The New Pope. Die man weet wel wat film maken is in ieder geval.

Na het zien van deze film was ik toch lichtelijk teleurgesteld. De film komt gemaakt over, doordat de jaren 80 in Napels tot in perfectie is nagemaakt. Te gemaakt zelfs, waardoor dit ten koste gaat van de geloofwaardigheid. Neemt niet weg dat de film weer fraai geschoten is, met licht als belangrijk element. De bijzondere humor moet je ook liggen, vooral op het begin.

Dat eerste uur staat dan ook vooral in het teken van ieder familielid leren kennen, waarbij de familie van Fabietto – de Italiaanse variant van Timothée Chalamet – het belangrijkste is. Een iets te rommelige verhaallijn, als je het mij vraagt. Hierdoor mis je vooral binding met Fabietto. Het tweede deel gaat meer de diepte in, waarbij met name het coming of age een warm welkom is. En dat einde, daar moet ik weer terugkomen op ons getalenteerde broertje Timothée, want dat heeft toch erg veel weg van Call Me By Your Name.

Om eerlijk te zijn vind ik dit de minste film van Sorrentino tot nu toe. Hoge verwachtingen werden niet ingelost, mede door het rommelige eerste deel. Een fraaie film, dat zeker, maar de binding met Fabietto was er door dat rommelige eerste deel niet echt.

Regie: Paolo Sorrentino
Cast: Toni Servillo | Filippo Scotti | Teresa Saponangelo
Speelduur: 135 minuten
Releasedatum: 2-12-2021 | 15-12-2021 (Netflix)

Share

Wil je reageren?

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: