Django

recensie Django

De Franse dramafilm Django speelt zich af in Parijs, tijdens WOII. Jazzgitarist Django Reinhardt is populair, maar tegelijkertijd ook een onderdrukte zigeuner. Als hij van de Duitsers moet gaan optreden in Duitsland besluit hij te vluchten. Wat wij van Django vinden, lees je in onze uit ongeveer 175 woorden bestaande B-recensie.

Het verhaal

Jazzgitarist Django Reinhardt is razend populair in Frankrijk. Tegelijkertijd is hij echter ook een onderdrukte zigeuner, net als vele anderen. Als hij van de Duitsers moet gaan optreden in Duitsland besluit hij te vluchten. Zal hij uit handen van de Duitsers kunnen blijven?

Ons eindoordeel?

Django is op de eerste plaats lekker om de muziek die je hoort. Menigmaal tik je met je voeten mee als hij speelt. Daar hield het voor ons met de pret al redelijk op. Het verhaal is voorspelbaar, lijkt met 117 minuten te lang, maar gaat feitelijk op sommige momenten juist te snel. Daarnaast zaten er best wat overbodige scenes in en lijken de scenes over zijn verzet tegen de Duitsers soms uit de lucht te komen vallen. Overigens was de moeder van hem wel erg grappig en goed in haar rol, net als hoofdrolspeler Reda Kateb.

Dat je meer komt te weten over Reinhardt is mooi, al kun je jezelf afvragen of hij niet een tikkeltje egoïstisch was. Ben je fan van biopics en oorlogsverhalen, dan is Django zeker een bezoekje waard. Wij hadden er alleen niet zoveel mee.

Regisseur: Etienne Comar
Cast: Reda Kateb | Antoine Laurent | Cécile De France
Speelduur: 115 minuten

Share

3 gedachten over “Django”

  1. Helemaal met jullie eens. Ik vond het eerste uur ronduit saai. De mooiste scènes zitten in het laatste half uur, maar dan is het kalf al lang verdronken.

Wil je reageren?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.