Winterslaap!

winter sleep blogIk kan het niet laten om toch even in te gaan op puur en alleen de Turkse film Winter Sleep. Voordat wij naar de film gingen, waren wij best wel enthousiast. Super enthousiast eigenlijk. De film heeft zeer goede recensies gekregen. Op het filmfestival van Cannes eerder dit jaar, won de film de prestigieuze Gouden Palm voor beste film. Waarom? Ik vraag het mij nog steeds af, want ik raakte spontaan in een diepe winterslaap toen ik de film bekeek. En dat de volle 196  minuten lang (ja, hij duurde echt zo lang). Geen moment kon deze film mij boeien. Hoe dat zo?

Diepgang

Laat ik voorop stellen dat ik hou van films met diepgang. De betere films die ik tot nu toe heb gezien dit jaar, hadden allemaal diepgang. Deze film echter, had zo veel diepgang  – althans, ik ga er vanuit dat de regisseur dat bedoelde – dat het voor mij geen diepgang meer te noemen was. De film bleef maar doorgaan op dezelfde vlakke trage manier en ik vroeg mij constant af wanneer hij zou beginnen. Ik miste de spanning, vond de meeste acteurs emotieloos en weet nog steeds niet wat deze film nu eigenlijk duidelijk wilde maken. Voor mij totaal onbekend en misschien wel onbegrijpelijk.

Traag

Ook vond ik de gehele film erg traag. Dat een film zo lang duurt, maakt mij niets uit. En dat hij traag is ook niet. Maar zo lang en zo traag, dat gaat mij te ver. De scènes duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid en ik verloor mijn concentratie dan ook keer op keer. Ellenlange conversaties over wie nu wel of geen gelijk had. Scène, na scène, na scène. Vooruit dan, bijna elke scène.

Ik loop nooit een zaal uit (en zal dat ook nooit doen), maar ik had er deze keer moeite mee (ook omdat ik moest plassen). Mijn mede protagonist had het na een half uur al gehad en wilde eigenlijk ook wel gaan. Gelukkig bleef ze zitten. In de hoop dat hij toch nog beter werd. Eerlijk is eerlijk, het tweede deel van de film was ook beter.

Taalbarrière

Wat misschien ook meespeelde – en niet onbelangrijk – is de voor mij onbekende Turkse taal. Ik denk dat dit misschien wel de eerste keer was dat ik een Turkse film heb gezien. Het viel mij op dat er best wat Turken in de zaal zaten die regelmatig lachten. Ik had het gevoel dat – omdat ik de taal niet machtig ben – ook niet snapte wanneer iets grappig was. Ok, de film was uiteraard in het Nederlands vertaald, maar dat zegt niet alles. De manier waarop iemand iets zegt, kan al het verschil maken. Dat vind ik dus erg lastig te onderscheiden. Wanneer iets grappig was bedoeld, of simpelweg serieus. Misschien hou ik ook gewoon niet van de Turkse humor, ook een mogelijkheid natuurlijk.

Pluspunt

Was er dan echt geen pluspunt op te noemen? Natuurlijk wel, dat heeft bijna ieder film wel. Het landschap was adembenemend mooi. Het hotel en de omgeving waarin het verhaal zich afspeelde, bevonden zich in de bergen van Cappadocia, centraal in Turkije. Het hotel was als het ware uitgehakt uit de rotsen, wat mooie plaatjes opleverden. Stiekem ben ik best wel benieuwd of je er ook echt kunt overnachten.

Zijn er mensen die een andere mening hebben over deze film? Want misschien stel ik mij gewoon aan. Ik ben in ieder geval mijn verhaal kwijt en kijk weer uit naar de volgende film. Die kan bijna niet onbegrijpelijker zijn, denk ik.

Geschreven door de mannelijke protagonist

Share

3 reacties op “Winterslaap!

  1. Heb deze nog niet gezien, maar aangezien er nog zat andere films op het moment draaien die ik ook nog graag wil zien zal deze waarschijnlijk een keer op DVD bekeken worden. Meer dan 3 uur is inderdaad wel erg lang….

  2. Pingback: De 5 beperkingen blogathon: beperking 1 De ProtagonistenDE PROTAGONISTEN

  3. Pingback: Onze blindspots van 2016! | De Protagonisten

Wil je reageren?