Oscaruitreiking

Academy Award_OscarAnd the Oscar goes to …

Het is al weer een tijdje geleden, maar de Oscaruitreiking  (eigenlijk The Academy Awards) zijn weer voorbij. Ik heb eigenlijk best wel een hekel aan de Oscars. Overigens aan alle awardshows waarbij de prijzen door een samengestelde jury worden uitgedeeld. Maar toch wel het meeste aan de Oscars. Waarom? Nou dat zal ik eens uitleggen…

Hype

Maanden van tevoren begint het al. Iedere zichzelf respecterende regisseur, acteur en actrice gaat lobbyen om zijn/haar film genomineerd te krijgen voor de Oscars. Want ja, het zijn tenslotte de Oscars, waarbij het ooooh zo mooie beeldje een meer goddelijke status heeft dan God zelf. En niet alleen in the US of A. Nee ook in Nederland, Zuid-Afrika, Indonesië en alle andere uithoeken van de wereld.

De genomineerden

Nadat iedereen zijn/haar film heeft gepromoot, is het het tijd voor de genomineerden en de daarbij behorende voorpret. Niet een simpel lijstje met de genomineerde per categorie, maar nee, ook hier is een hele show omheen gebouwd. Koekoek. In Nederland verbleekt de uitreiking van de gouden kalveren in vergelijking met de voorpret van de Oscars.

Nadat de genomineerden bekend zijn, gaat het echte lobbyen pas beginnen, en dan vooral bij de – voor ons vaak onbekende – jury, bestaande uit ongeveer 6.000 (vaak oude) acadamy-leden. Want inderdaad, de jury beslist en niet u of ik. Dat is toch raar, of ben ik nou gek? Zijn wij stom, gek, of zijn wij misschien niet professioneel genoeg om een oordeel te kunnen vellen over een film of acteerprestatie? Nu bepaalt een jury namens iedereen wie de prijzen verdienen. En dan te bedenken dat de jury blijkbaar niet eens alle films bekijkt en toch een oordeel velt. Dat is net zoiets als dat juryleden van het kunstschaatsen niet alle küren bekijken maar toch op het einde een winnaar aanwijst.

Beste niet-Engelstalige film

En dan heb ik nog niet eens over de genomineerde films van dit jaar, nou ja eigenlijk vorig jaar. Laat ik de genomineerde films voor de ‘beste niet-Engelstalig film’ er eens uitlichten. Dit zijn vaak de films waar wij – de protagonisten – toch het meeste affiniteit mee hebben. De genomineerde van dit jaar waren:

  1. The Broken Circle Breakdown (België)
  2. La Grande Bellezza (Italië)
  3. Jagten (Denemarken)
  4. L’image Manquante (Cambodja)
  5. Omar (Palestina)

Zonder de laatste twee films te kennen, valt mij hier toch iets op. Zowel ‘The Broken Circle Breakdown’ als ‘Jagten’ zijn helemaal niet in 2013 uitgebracht, maar in 2012. Dus je kunt met een film die in 2012 is uitgebracht een kans maken op een Oscar in 2014. Twee jaar later dus: ik zeg raarrrr… Maar schijnbaar is het zo dat een film voor een bepaalde datum in de Amerikaanse bioscopen moet draaien om mee te kunnen dingen naar de prijzen.

Volle bioscoopzalen

Zoals de meeste van jullie weten heeft ‘La Grande Bellezza’ gewonnen. Ik vind het een beetje een ‘overrated’ film, maar ik kan het ergens nog begrijpen. Iedereen heeft ten slotte zijn eigen mening.

Wat ik wel raar vind, is nadat de Oscars zijn uitgereikt, de winnende films ineens volleren bioscoopzalen trekken. Alsof het publiek voor de uitreiking niet kan bepalen naar welke film men gaat. Nu lijkt de gang naar het filmhuis af te hangen van de winnaars van het gouden beeldje. Ik zelf hecht bijvoorbeeld meer waarde aan de winnaars op het Sundance Film Festaval, de winnaars in Berlijn, Venetië of Cannes.

Zo mijn – waarschijnlijk overdreven – frustratie is er uit. Lucht het op? Eigenlijk niet, maar ik hoop dat het bioscooppubliek in de toekomst zijn keuze niet laat afhangen van alleen maar dat ene gouden beeldje. Er zijn zoveel meer mooie films die onbelicht blijven tijdens de uitreiking…

Geschreven door de mannelijke protagonist

 

Share

Wil je reageren?